Słowiński Władysław (ur. 1930)

Informacja biograficzna

studiował kompozycję u Tadeusza Szeligowskiego oraz dyrygenturę u Waleriana Bierdiajewa i Stanisława Wisłockiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, a ponadto muzykologię pod kierunkiem Adolfa Chybińskiego na Uniwersytecie Poznańskiem. W latach 1954–1964 był dyrygentem w Operze Poznańskiej, później zaś jako dyrygent współpracował z różnymi orkiestrami i teatrami muzycznymi, m.in. Teatrem Wielkim w Łodzi i Teatrem Wielkim w Warszawie. Od 1970 r. do 1973 r. był kierownikiem artystycznym Polskich Nagrań. W latach 1973–1985 piastował funkcję sekretarza generalnego Związku Kompozytorów Polskich. W 1977 r. otrzymał Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży, a w 1990 r. został laureatem nagrody Wojewody Warszawskiego za osiągnięcia twórcze w dziedzinie muzyki.

Ważniejsze kompozycje

— Sonatina na fortepian (1951); — Kwintet na instrumenty dęte (1957); — Muzyka w trzech częściach na orkiestrę (1958); — Dialogi na skrzypce i klawesyn (1964); — Cyrk Mistrza Cho-Cho, balet (1964); — Muzyczne drobiazgi na fortepian (1978); — Passionato per quattro archi (1987); — Concertino na klawesyn i kwartet smyczkowy (1988); — Tren na saksofon altowy i organy (1988); — Serio e buffo per flauto solo (1989); — Dwie pieśni na głos i organy (1990); — Espressivo sempre per flauto e quartetto d’archi (1990); — Pieśni staropolskie na tenor i orkiestrę smyczkową (1991);

Kompozycje na akordeon

tytułrok ukończeniaskład wydawca
Translacja19902 akordeony i organymanus

Katalog polskiej muzyki akordeonowej, (cc) Elżbieta Rosińska 2001–2012

PowrótPowrót