Krauze Zygmunt (ur. 1938)

Informacja biograficzna

studiował fortepian i kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W 1963 r. wraz z innymi kompozytorami i muzykami zaczął organizować koncerty muzyki współczesnej. Otrzymał stypendium rządu francuskiego na studia u Nadii Boulanger (1966). W 1967 r. założył zespół „Warsztat Muzyczny”, dla którego skomponowano ponad 100 utworów. Jest laureatem I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Gaudeamus dla wykonawców muzyki współczesnej. W 1973 r. został zaproszony przez Deutscher Akademischer Austauschdienst na roczny pobyt w Berlinie Zachodnim jako artist-in-residence. Został odznaczony francuskim orderem „Chevalier dans l’ordre des Arts et des Lettres” (1974). Otrzymał doroczną nagrodę Związku Kompozytorów Polskich w 1988 r. Był członkiem jury Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej w Atenach (1979), Oslo (1989) i Warszawie (1990), jak również Konkursu Gaudeamus w Holandii (1981, 1987). W latach 1971–1981 był członkiem komisji programowej festiwalu „Warszawska Jesień”. W 1982 r. został zaproszony przez Pierre Bouleza do IRCAM, gdzie przez rok pracował jako doradca artystyczny. Dla pozyskania szerszej publiczności dla nowej muzyki Zygmunt Krauze prowadził cotygodniowy program w radiu France Musique w 1983 r. Współtworzył jako dyrektor artystyczny, wykonawca, kompozytor i prezenter serię 10 filmów „Muzyka powstaje” (1986) oraz 20 filmów „Cisza i dźwięk” dla Telewizji Polskiej (1988). Zygmunt Krauze wykładał na Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt (1974), w Akademii Muzycznej w Sztokholmie (1975) i Bazylei (1979), Międzynarodowych Kursach Letnich w Kazimierzu Dolnym (1986) i Międzynarodowym Seminarium dla młodych kompozytorów w Groznjan (1988). Wykładał też na Uniwersytecie Indiana w Bloomington (1979) i Uniwersytecie Yale (1982) jako visiting professor. W 1980 r. wraz z innymi kompozytorami i muzykami Zygmunt Krauze reaktywował Polską Sekcję Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej i został jej prezesem. W 1987 r. został wybrany prezesem Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.

Ważniejsze kompozycje

— Piece for Orchestra No. 1 (1969); — Piece for Orchestra No. 2 (1970); — II Kwartet smyczkowy (1970); — Folk Music na orkiestrę (1972); — Aus aller Welt stammende na 10 instrumentów smyczkowych (1973); — Soundscape na instrumenty, przedmioty i taśmę (1975); — Fête galante et pastorale na orkiestrę i 4 solistów (1975); — Koncert fortepianowy (1976); — Suite de dances et de chansons na klawesyn i orkiestrę (1977); — Koncert skrzypcowy (1980); — Gwiazda, opera kameralna (1980); — Tableau vivant na orkiestrę kameralną (1982); — Piece for Orchestra No. 3 (1982); — Arabesque na fortepian i orkiestrę kameralną (1983); — III Kwartet smyczkowy (1983); — Quatuor pour la naissance (1984); — Symphonie Parisienne (1986); — From Keyboard to Score na fortepian (1987); — La Terre na sopran, fortepian i orkiestrę (1995); — II koncert fortepianowy (1996);

Kompozycje na akordeon

tytułrok ukończeniaskład wydawca
Bal w operze2006  
La riviere souterraine1987klarnet, puzon, akordeon, fortepian, gitara, wiolonczela, taśmamanus
Blanc et Rouge na 4 orkiestry dęte, 2 orkiestry mandolinowe, 2 orkiestry akordeonowe i 6 perkusistów1985orkiestra akordeonowamanus
Fête galante et pastorale (II wersja)19842 akordeony w orkiestrzemanus
Arabesque na fortepian i orkiestrę19831 akordeon w orkiestrzemanus
Gwiazda, opera kameralna19801 akordeon w orkiestrzemanus
Suite de danses et de chansons na klawesyn i orkiestrę19772 akordeony w orkiestrzeUE
Koncert na fortepian i orkiestrę19762 akordeony w orkiestrzePWM, UE
Fête galante et pastorale19752 akordeony w orkiestrzemanus
Folk Music19722 akordeony w orkiestrzePWM, UE

Katalog polskiej muzyki akordeonowej, (cc) Elżbieta Rosińska 2001–2012

PowrótPowrót